Stilstaan bij verlies, bewegend voorbij de horizon

Verlieservaringen zijn momenten van overgang, waarin je oog in oog staat met de vergankelijkheid. Het leven is niet meer zoals het was, je ‘normale’ doen is verstoord, je laat iets achter. Als je hier bij stilstaat en aandacht besteed aan je verlies (of dat nu al lang geleden heeft plaatsgevonden of van recenter datum is) neem je jezelf mee in een nieuwe ruimte. Vanuit die ruimte kun je opnieuw je plek innemen, en beweeg je verder.

Aandacht besteden aan verlies betekent ook het laten groeien van bewustzijn over de vergankelijkheid van de dingen. Je merkt dat je het leven niet altijd in eigen hand kunt houden. Vergankelijkheid vraagt om mee te bewegen in dat wat er zich telkens weer aandient. Soms vraagt dat om actie, soms juist om stil te staan. Soms ga je door, soms is wachten de uitdaging. Waar sta jij? Waar beweeg je naartoe?

Terug naar overzicht

"Wel eens een steentje in het water gegooid? Als je de kern raakt ontstaat een beweging van binnen naar buiten."
Er is een verlangen de beweging telkens opnieuw aan te zetten. De omgeving kan niet anders dan reageren.